HTC Wildfire – test cz.1

Czas na test najnowszego Androida HTC, czyli modelu Wildfire, który jest propozycją dla osób dopiero zaczynających swoją przygodę z systemem Android. Jaki jest Wildfire? Czy to dobry model? O tym dowiecie się z naszego testu.

HTC Wildfire – pierwsze wrażenia

Specyfikacja

• wymiary: 106,75 x 60,4 x 11,99 mm
• waga: 118 g (z baterią)
• GSM/GPRS/EDGE (850/900/1800/1900 MHz)
• WCDMA/HSPA (do 7,2Mbps)
• 3,2-calowy, pojemnościowy ekran TFT o rozdzielczości QVGA (240 x 320)
• układ Qualcomm MSM7225 o taktowaniu 528 MHz
• 384 MB pamięci RAM, 512 MB pamięci ROM
• slot kart microSD (do 32 GB max)
• aparat 5 Mpix z autofokusem i diodową lampą błyskową
• WiFi (b i g), Bluetooth 2.1 z EDR, microUSB
• odbiornik GPS (z A-GPS)
• akcelerometr, cyfrowy kompas, czujniki światła
• radio FM, odtwarzacz mp3
• wyjście słuchawkowe jack 3,5 mm
• obsługiwane formaty audio: aac, .amr, .ogg, .m4a, .mid, .mp3, .wav, .wma
• obsługiwane formaty wideo: .3gp, .3g2, .mp4, .wmv
• bateria o pojemności 1300 mAh
• maksymalny czas rozmów: 8,1 godz (2G)/7,3 godz (3G)
• maksymalny czas czuwania: 480 godz (2G)/690 godz (3G)

Zawartość zestawu

W zestawie z HTC Wildfire można znaleźć:

• dwuczęściową ładowarkę sieciową,
• kabel USB do ładowania i transmisji danych,
• zestaw słuchawkowy HTC,
• krótkie wprowadzenie.

Model sprzedawany jest w kilku wersjach kolorystycznych, np. szarej, czerwonej czy białej. Dodatkowo w niektórych sklepach internetowych do zestawu dołączana jest karta pamięci microSD o pojemności 2/4 GB.

Wygląd i wykonanie

HTC Wildfire z wyglądu bardzo przypomina swojego starszego high-endowego brata, czyli HTC Desire. Można wręcz powiedzieć, że model jest mniejszą wersją Desire. Co więcej, grubość i szerokość obu modeli są niemal identyczne. Różnią się one tylko wysokością, co wynika z wielkości ekranu w Desire oraz obecności dotykowych przycisków w Wildfire.

Smartfon bardzo dobrze leży w dłoni i wygodnie obsługuje się go jedną ręką. Dotyczy to także dotykowych przycisków, które szybko reagują na dotyk.

Z przodu można znaleźć 3,2-calowy ekran pojemnościowy, nad którym umieszczono małe logo HTC, czujnik światła, czujnik zbliżeniowy (oba są praktycznie niewidoczne) oraz głośnik. Zaraz pod wyświetlaczem są cztery przyciski funkcyjne – Home, Menu, Cofnij i Szukaj. Pod nimi umieszczono optyczny trackpad.

Na lewym boku znalazły się kontrolery głośności i złącze USB, a prawy jest wolny od jakichkolwiek przycisków. Na górnej krawędzi umieszczono wyjście słuchawkowe jack 3,5 mm, włącznik, który służy także do blokowania telefonu, oraz otwór umożliwiający podważenie obudowy. Po drugiej stronie znajduje się tylko mikrofon.

Na tyle Wildfire można znaleźć duże logo HTC, głośnik, obiektyw aparatu oraz lampę błyskową.

Model nie różni się od Desire w zakresie użytych do jego tworzenia materiałów. Cały przedni panel (ekran i przyciski funkcyjne) pokryto warstwą hartowanego szkła. Górna część modelu została obramowana metalem, który wzmacnia także pokrywę baterii. Pozostała część obudowy pokryta jest warstwą gumowanego plastiku odpornego na zarysowania i otwarcia. Cała budowa Wildfire została świetnie dopasowana, żadna jej część nie trzeszczy i nie ugina się nawet przy mocnym ucisku.

Ekran

Wildfire został wyposażony w 3,2-calowy ekran pojemnościowy TFT LCD o rozdzielczości QVGA (240 x 320 pikseli). Obraz, jaki oferuje wyświetlacz najnowszego smartfona HTC, nie jest tak dobry jak ten, który oferują AMOLED-y z Legenda czy Desire. Niemniej jednak wyświetlane kolory są dobrze odwzorowane, ekran jest jasny, a nawet najmniejsze elementy interfejsu są dobrze widoczne. Ze względu na stosunkowo małą rozdzielczość ekranowi Wildfire brakuje nieco ostrości – można to zauważyć dopiero po uważnym wpatrzeniu się.

Pojemnościowy ekran w Wildfire nie różni się od tego, w który wyposażono Desire. Reakcja na dotyk jest szybka i precyzyjna, a czułość dobra – ekran reaguje nawet na lekkie muśnięcie powierzchni. Ponadto ma on funkcję pinch to zoom, którą można wykorzystać podczas przeglądania stron internetowych czy galerii zdjęć. Multitouch działa precyzyjnie i nie zdarzają się żadne „przeskoki” przy przybliżaniu/oddalaniu stron internetowych.

Na szczególną uwagę zasługuje ekranowa klawiatura QWERTY. Zajmuje ona połowę ekranu Wildfire w pozycji pionowej i około 2/3 jego powierzchni w poziomie. QWERTY jest niewiele mniejsza niż w Desire (2 mm różnicy w wysokości), dzięki czemu przyciski są stosunkowo duże, a odstępy między nimi – odpowiednie. Na ekranie Wildfire pisze się bardzo wygodnie, chociaż małe błędy przy tworzeniu dłuższych wiadomości są nie do uniknięcia. Ogólnie, mimo moich początkowych obaw, muszę przyznać, że HTC postarało się, tworząc klawiaturę ekranową w tym modelu.

Jakość rozmów

Wildfire bardzo dobrze prezentuje się pod względem oferowanej jakości rozmów. Głośnik zamontowany w modelu jest mocny, a głos, jaki w nim usłyszymy – wyraźny. Mikrofon, jak już wspomniałem, umiejscowiony został na dolnej krawędzi i nie ma żadnych problemów ze zbieraniem wypowiadanych słów. Podczas ponad dwutygodniowych testów rozmówcy nigdy nie skarżyli się na jakość rozmów. Nawet wtedy, gdy rozmowa była prowadzona na średnio zatłoczonej ulicy.

Łączność

Jak na internetowego Androida przystało, Wildfire został wyposażony w szereg modułów łączności bezprzewodowej, które zapewniają stały kontakt ze światem. Wśród nich można znaleźć: 3G z obsługą HSDPA o maksymalnych prędkościach 7,2 Mbps, WiFi pracujące w standardzie b i g, odbiornik GPS oraz Bluetooth 2.1 z technologią EDR.

Wszystkie moduły działają poprawnie. Podczas testów nie miałem z nimi żadnych problemów – przesył danych przez Bluetooth osiągał prędkość do 0,3 MB/s, a WiFi łączyło się i utrzymywało stabilny sygnał nawet z sieciami o jednej kresce zasięgu. O odbiorniku GPS nieco więcej napiszę w jednym z kolejnych punktów.

Internet

W modelu nie mogło zabraknąć także świetnej przeglądarki internetowej HTC, która jest identyczna jak w Legendzie. Program tajwańskiej firmy oferuje m.in.: obsługę Java Script, automatyczne dopasowanie stron do wielkości ekranu, Flash Playera w wersji Lite oraz dużą szybkość wyczytywania i renderowania stron internetowych. Póki co aplikacja HTC jest jedną z najszybszych przeglądarek internetowych na platformę Android.

Oczywiście nie zabrakło w niej przydatnej funkcji Lupy, która umożliwia szybkie wyszukiwanie nieznanych haseł i terminów w Słowniku Google’a bądź Wikipedii oraz tłumaczenie obcych słów za pomocą wbudowanego translatora (oparty na Google Translate).

Przeglądarka na Wildfire działa bardzo dobrze. Jest stabilna i nie ma żadnych problemów z wczytywaniem stron z dużą liczbą animacji flashowych. Komfort przeglądania jest niemal identyczny jak na Legendzie, a jedyny mały minus wynika z niskiej rozdzielczości QVGA – niektóre strony (z dużą ilością testu i zdjęć) czasami są nieco „zamazane”. Niemniej jednak efekt ten znika po przybliżeniu strony WWW.

Poczta

Jak w każdym telefonie z Androidem, także i w Wildfire można korzystać ze świetnego programu Google’a do obsługi GMaila. Aplikacja umożliwia korzystanie z kilku kont pocztowych, archiwizowanie wiadomości z poziomu telefonu, szybkie wyszukiwanie wiadomości czy łatwe pobieranie załączników. Dodatkowo GMail wyświetla etykiety, a wiadomości wyświetlane są w sposób identyczny jak na komputerze. To nie wszystko!

Oczywiście w telefonie znalazł się także program HTC Poczta, który dodatkowo wspiera Microsoft Exchange ActiveSync. Umożliwia to połączenie z firmowym serwerem i synchronizację poczty, kontaktów i wpisów między telefonem a serwerem. Klient pocztowy HTC obsługuje bez problemów (a przynajmniej ja się z nimi nie spotkałem) większość popularnych serwisów pocztowych, jak Windows Live, AOL, Yahoo!, Onet, O2 czy Interia. Wiadomości mogą być pobierane w całości lub tylko same nagłówki, a dostęp do nich jest ułatwiony dzięki widżetowi, który można umieścić na jednym z pulpitów.

GPS i nawigacja

Nowa komórka HTC została wyposażona w odbiornik GPS, który jest wspierany przez A-GPS (lokalizacja położenia za pośrednictwem masztów GSM i sieci WiFi). Moduł w Wildfire działa poprawnie i nie spotkałem się z sytuacjami, w których telefon nagle zgubiłby sygnał satelity. Przy zimnym starcie w pogodny dzień Wildfire łapie fixa w ciągu 1-1,5 min. Przy gorszej pogodzie może to zająć maksymalnie do 4-5 min. Korzystając z A-GPS, czas lokalizacji aktualnego położenia wynosi od kilku do kilkunastu sekund w programie Google Maps.

Mimo niestandardowej rozdzielczości Wildfire nie ma żadnych problemów z programami do nawigacji. Podczas testów sprawdzałem kilka znanych nawigacji na Androida, jak Sygic Mobile Maps 10, Navigon MobileNavigator czy NaviExpert, i wszystkie działały stabilnie – ani razu nie pojawił się komunikat o niespodziewanym zamknięciu aplikacji. Co więcej, programy na Wildfire działają szybko, a mapy są płynnie przewijane. Nie ma także żadnych problemów z niestandardową rozdzielczością Wildfire. Jest to odczuwalne tylko przy mniejszej ostrości map.

Bateria

Ogromną zaletą Wildfire w porównaniu z innymi Androidami jest długi czas pracy na baterii. Model wyposażono w ogniwo litowo-jonowe o pojemności 1300 mAh. Przy codziennym użytkowaniu (40 min rozmów, 30-50 min przeglądania internetu, 1 godz. słuchania muzyki i kilkanaście maili, SMS-ów) pozwala ona nawet na 2,5 dnia pracy na jednym ładowaniu.

Przy bardziej intensywnym korzystaniu z funkcji modelu (częste słuchanie muzyki, surfowanie po Sieci czy rozmowy) czas pracy oczywiście się skraca, ale rzadko spada poniżej 24 godzin. Pod tym względem model prezentuje się znacznie lepiej niż Desire, Legend czy nawet HTC Hero. Dobre wyniki są głównie zasługą energooszczędnego procesora Qualcomma oraz mniejszego ekranu o rozdzielczości QVGA.

W drugiej części testu napiszę więcej o obsłudze multimediów, aparacie, interfejsie HTC Sense oraz dodatkowym oprogramowaniu.

HTC Wildfire – test cz.2